خاطرم دریای پر غوغاست

یاد تو چون سکه ای سیمین رها بر آب این دریاست.

خاطر دریا پریشان است

سینه ی دریا پر از تشویش توفان است.

دست من در موج و چشمم سوی ساحل هاست

قلب من منزلگه دل هاست.

نه بر این دریا سکونی

نه به ساحل ها چراغ رهنمونی

کی برآید از افق شمع بلند آفتابم؟

تا درنگ آرم دمی

تا بیاسایم کمی

تا در این امواج یادی... یادگاری را بیابم.

ای دریغا سربه سر موج است و گرداب است یا غرقاب

سکه ی سیمین فروتر می رود در آب...

سیاوش کسرایی